Waarom ik ben wie ik ben en doe wat ik doe

(Dit ben ik samen met mijn dochter Liv)

Er is nooit een juist moment om uit je comfort-zone te stappen (als die al bestaat) en te gaan doen wat je werkelijk wilt doen. Gaat ZIJN wie je werkelijk wilt zijn. Dus kun je er net zo goed NU mee beginnen.

Als je me een beetje volgt op Social Media of me persoonlijk kent, weet je dat ik mijn missie met zoveel mogelijk mensen wil delen. Maar wat is die missie dan precies en hoe verwoord ik dat in een paar zinnen? In de essentie is het dat ik mijn eigen verhaal graag deel en daarmee mensen wil inspireren en als ik dit terugbreng naar de kern, gaat dit vooral over het inspireren van (toekomstige) moeders. Waarom? Omdat ik zelf enorm geworsteld heb met de veranderingen die het moederschap met zich meebrengt. Ik worstelde voor het moederschap eigenlijk al enorm met mezelf, maar doordat ik moeder werd, werd alles uitvergroot.

Waar voorheen mijn dieren mijn grootste inspiratiebron waren, kwamen er nu mijn kinderen bij die me ook enorm veel te vertellen hebben, alle drie op hun eigen manier. Enorm verrijkend en soms ook pijnlijk confronterend.

HOE kon ik een goede moeder zijn, terwijl ik het voor mezelf niet eens op de rit had…

Allerlei gevoelens, emoties kwamen er op me af… schuldgevoel, ben ik wel goed genoeg, hoe kan ik hierin mijn lichaam vertrouwen als ik steeds zo ziek word en chronisch vermoeid ben, ik moet onafhankelijk zijn en het allemaal zelf doen, gaf mezelf constant op mijn donder omdat ik het niet goed deed, waarom konden andere moeders het allemaal wel… ik werd er letterlijk en figuurlijk ziek van en besloot na de geboorte van ons 3de kind het roer om te gooien en voor mezelf te gaan zorgen en tot op de bodem uit te zoeken HOE ik moeder wilde zijn (en dus eigenlijk weer in essentie mezelf kon zijn).

Het was een lange weg, dat kan ik je vertellen. In de opleidingen die ik deed, kwamen al mijn thema’s aan bod. Onverwerkte gebeurtenissen uit mijn verleden plopte allemaal in willekeurige volgorde op (zowel bewuste als onbewuste) en ik kon en wilde niet anders dan er doorheen gaan en deze helen. Tot in het diepste van mijn ziel contact maken met de pijn en deze toelaten, zodat het een veilige plek kreeg. De opleidingen gaven me ondertussen ook de kennis en vaardigheden die ik nodig had, om van mijn missie mijn werk te maken, maar tot op de dag van vandaag brengt de ervaringsdeskundigheid me daarin nog het allermeest. Mijn gevoeligheid, die ik al heel mijn leven bij me draag, maakt dat ik de ander aan kan voelen. Waar hooggevoeligheid (HSP) tegenwoordig vaak als lastig bestempeld wordt en daar zelfs diagnoses aan gegeven worden, ben ik ervan overtuigd dat dit een “gave” is, die je nog veel verder door mag ontwikkelen en juist alle ruimte mag geven. Mijn grootste kracht zit hem in het feit dat ik erop vertrouw dat iedereen zijn verhaal/ leven kan dragen, hoe heftig soms ook, dat iedereen de kracht heeft om door de pijn heen te kunnen gaan, zonder zichzelf compleet te verliezen en dat juist die hooggevoeligheid het onderscheid maakt in met wie en wat je je wilt verbinden. Je dient echter wel eerst goed verbonden te zijn met jezelf! Weten wie je bent, wat je te doen hebt in dit leven, waar jij voor geboren bent. Jezelf ontwikkelen op een manier die bij jou past, los van “hoe het hoort” en “wat de maatschappij van je verlangt”.

Ik heb me voorgenomen met regelmaat thema’s te gaan delen met jou, als (toekomstige) moeder. Laten we elkaar vooral inspireren, authentiek zijn en blijven, niet alleen maar de mooie plaatjes delen, maar gewoon zoals het echte leven is. Deel je verhaal, durf hierin kwetsbaar te zijn. Want laten we eerlijk zijn; het leven is niet alleen maar halleluja. En nee, je hoeft niet in maatje 38 te passen, de perfecte echtgenote/ partner te zijn, een topbaan te hebben, een allerbeste vriendin te zijn, de perfecte dochter, de beste buurvrouw en een moeder die alleen maar de hele dag lacht…let’s get real you beautiful mother, that you ARE!

JA, ik wil ook mezelf zijn
Share This